حق و ذوق آموزش را برای کودکان کم توان حفظ کنید

حق و ذوق آموزش را برای کودکان کم توان حفظ کنید

tisa djevojcica حق و ذوق آموزش را برای کودکان کم توان حفظ کنید

رییس اسبق سازمان آموزش و پرورش کودکان استثنایی پیش از آنکه سمت خود را واگذار نماید ؛ اعلام کـرده بود که حدود ۷۰۰۰۰۰ کودک استثنایی در کشور از حق دسترسی به نظام آموزشی محروم‌اند که با نگاهی به قطعنامه مساوی سازی فرصت‌ها برای اشویِژه کم توان – مصوب ۱۹۹۲ مجمع عمومی سازمان ملل متحد؛ علت مهم ایـن اتفاق را بایستی در فقر اقتصادی و فرهنگی جست وجو کنیم.در حالی که تعداد دانش آموزان کم توان کشور هنوز از رقم ۹۵۰۰۰ نفر فراتر نرفته است . پیش تر یکـی از مدیران مدارس استثنایی اعلام کـرده بود که کتاب‌های درسی منطبق با توانمندی‌های کم توانان ذهنی نیست و با وجود تحولات ایجاد شده در کتب درسی اما هنوز نیازمند بازنگری کارشناسانه از طرف معلمان و متخصصین مرتبط است . متاسفانه آمارهای ارائه شده بعد از سـال ۸۴ دربـار ه شناسایی چنین کودکانی؛ از نظـر بعضی متخصصین مورد تردید هست و پس می‌توان گفت که آمار دقیقی از محرومیت چنین کودکانی از دسترسی به نظام آموزشی در دست نیست.

اما با دقت به رکود تورمی ایجاد شده در دولت دهم نمی‌توان نسبت به ورود ایـن دانش آموزان به چرخه آموزشی خوش بین بود. از یک سو قیمت لوازم تحریر چندین مساوی شده و از طرف دیگـر ؛ بعضی از سرپرستان خانوار به علت رکود تولید؛ بیکار شده‌اند و در چنین شرایطی؛ کودک استثنایی در حصار تنگ منزل محبوس شده که ایـن وضعیت؛ انواع اختلالات رفتاری و فشار روانی را در خانواده ایجاد می‌کند. اما در نگاهی به وضعیت موجود آموزشی اگرچه نمی‌توان آن را نامطلوب اطلاق کرد اما مسائل ی همچون ایاب و ذهاب دانش آموزان و توانبخشی معلولان جسمی و ذهنی نیازمند بازنگری است . در اواخر دهه ۷۰ آموزش و پرورش بدون محاسبه آینده نگرانه؛ هزینه ایاب و ذهاب کودکان استثنایی را رایگان اعلام کرد اما چند سـال بعد خواهان مطالبه هزینه ایاب و ذهاب حتی از خانواده‌های فرودست شد و خانواده‌هایی که از حداقل درآمد برخوردار بودند شدیدا در مضیقه مالی قرار گرفتند. از طرف دیگـر تا معین شدن وضعیت ایاب و ذهاب که بعضا تا یک ماه طول می‌کشید؛ کودک و خانواده با مسائل زیاد در رفت و آمد به مرکز آموزشی مواجه بودند.

نکته دیگـر آنکه توانبخشی ذهنی و جسمی مستلزم بودن مستمر کاربهبود و فیزیوتراپ استاندارد هست در حالی که حتی در مدارس استثنایی ما؛ ایـن امکانات در حداقل هست آن در حالی که می‌توان با استخدام چنین کارشناسانی در آموزش و پرورش؛ ایـن نقیصه را جبران کرد یا برنامه ریزی دقیقی برای دسترسی مکانی ایـن کودکان به کلینیک های خصوصی و دولتی ایجاد کرد. ضروری به یادآوری نیست که لوازم کمک آموزشی برای کودکان استثنایی با ارزش تر از کتاب‌های درسی هست اما ایـن اقلام هنوز نطبق با سرانه کودکان استثنایی تولید نمی‌شود.بایستی دقت کرد که آموزش و پرورش استثنایی کشور؛ سـال ‌ههست که موضوع نظام تلفیقی را در دستور کار قرار داده اما علت نماید بودن روند فعال شدن ایـن نظام را بایستی در زمان ورود کودکان به مقطع آمادگی دانست.

چنان که مطابق بخشنامه سـال ۱۳۷۰ کودک استثنایی بایستی در مهدهای کودک پذیرش شود و مربیان ویِژه با اختصاص یارانه حداکثری به تربیت ایـن کودکان مشغول باشند اما سازمان بهزیستی تاکنون اقدام اثر گذار ی در ایـن زمینه انجام نداده چنان که تعداد ایـن کودکان در مهدهای کودک به لحاظ نگرش بد حاکم؛ ملموس نیست در حالی که تجربیات علمی ثابت کـرده که چنانچه کودک استثنایی از زمان مهد کودک؛ تحت پوشش قرار گیرد کودکان عادی در مدارس آنان را به گرمی پذیرا خواهند شد.دانش آموز کم توان بایستی برای توانمندی ذهنی و جسمی از برنامه‌های دیگـر ی مثل تئاتر بهبود ی؛ موسیقی بهبود ی و ریتم بهبود ی بهره مند شده و در هر کلاس مدرسه امکان پخش ویدئو‌های آموزشی موجود باشد.متاسفانه خانواده ایـن کودکان به علت نگرش بد جامعه از بردن فرزند خود به پارک هراس دارند در حالی که مربیان می‌توانند در تشویق خانواده‌ها برای بردن کودک به پارک و میهمـان ی اثر گذار باشند.لازم به ذکر هست که برای کودک کم توان به دلیل نیاز به مراقبت‌های بیشتر؛ وجود مددکار اجتماعی بسیار ارزش دارد. مددکاران اجتماعی بایستی هر هفته به منازل کودکان سر زده و از مسائل و توانمندی‌های کودک در خانواده گزارش ساخته کنند. پیش حرفه آموزی که از مهم‌ترین جنبه‌های توانبخشی هست بایستی از جذابیت‌هایی برای جلب کودک برخوردار باشد چون پیش از حرفه آموزی؛ آمادگی ورود به مدرسه را برای کودک ایجاد می‌کند پس بایستی با ویژگی‌های کودک مطابقت داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *